Witaj na blogu!

Strona na której jesteś cała stworzona została o mediach. Znajdziesz tutaj wiele artykułów dotyczących reklamy w mediach i Internecie. Pojawią się taże wpisy o telewizji i radio. Mam głowę pełną pomysłów, więc blog będzie aktualizowany na bieżąco. Jeśli interesujesz się taką tematyką to mam nadzieję, że zostaniesz moim stałym czytelnikiem.
Zapraszam do lektury!

Witaj na blogu!

Strona na której jesteś cała stworzona została o mediach. Znajdziesz tutaj wiele artykułów dotyczących reklamy w mediach i Internecie. Pojawią się taże wpisy o telewizji i radio. Mam głowę pełną pomysłów, więc blog będzie aktualizowany na bieżąco. Jeśli interesujesz się taką tematyką to mam nadzieję, że zostaniesz moim stałym czytelnikiem.
Zapraszam do lektury!

Witaj na blogu!

Strona na której jesteś cała stworzona została o mediach. Znajdziesz tutaj wiele artykułów dotyczących reklamy w mediach i Internecie. Pojawią się taże wpisy o telewizji i radio. Mam głowę pełną pomysłów, więc blog będzie aktualizowany na bieżąco. Jeśli interesujesz się taką tematyką to mam nadzieję, że zostaniesz moim stałym czytelnikiem.
Zapraszam do lektury!

Witaj na blogu!

Strona na której jesteś cała stworzona została o mediach. Znajdziesz tutaj wiele artykułów dotyczących reklamy w mediach i Internecie. Pojawią się taże wpisy o telewizji i radio. Mam głowę pełną pomysłów, więc blog będzie aktualizowany na bieżąco. Jeśli interesujesz się taką tematyką to mam nadzieję, że zostaniesz moim stałym czytelnikiem.
Zapraszam do lektury!

Witaj na blogu!

Strona na której jesteś cała stworzona została o mediach. Znajdziesz tutaj wiele artykułów dotyczących reklamy w mediach i Internecie. Pojawią się taże wpisy o telewizji i radio. Mam głowę pełną pomysłów, więc blog będzie aktualizowany na bieżąco. Jeśli interesujesz się taką tematyką to mam nadzieję, że zostaniesz moim stałym czytelnikiem.
Zapraszam do lektury!

 

BUDUJĄC OSOBOWOŚĆ

Budując osobowość autorytatywną najłatwiej jest sięgnąć po formalne tytuły: kierownik wydzia­łu takiego a takiego w takim to urzędzie, robotnik tej to fabryki ogłoszony przez gazetę człowiekiem miesiąca, docent doktor habilitowany z zakładu jakiegoś tam. Ten ostatni przykład ma szczególną wagę, silna bowiem jest skłonność do używania jako wsporników tytułów naukowych. Istnieje przecież jakieś minimum zaufania do znaczenia wyróżnień, jakimi są funkcje i tytuły, oraz mini­mum zaufania do wiedzy i doświadczeń nabywa­nych przy pełnieniu zadań, które się z nimi koja- rzą.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

W STANIE SKUPIONYM

Jednakże oprócz tego, że informacje takie nie­którym mało mówią, często są zbyt suche, pewną rolę odgrywają tu jeszcze inne okoliczności. Może szczególnie wyraźnie ujawnia się to w przypadku tytułów naukowych. Negatywną, istotną okolicz­nością jest tutaj postępujące ich upowszechnianie się. Nauka istniała jeszcze niedawno jakby, w stanie skupionym. Któryś z nielicznych profesorów czy docentów reprezentował w mniemaniu powszech­nym ładunek wiedzy znaczny, gdyż nie rozdzielony na wielu mu podobnych. Tamte czasy, znały, uczonych, gdy dziś mamy na ogół do czynienia z pracownikami naukowymi.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

ODPOWIEDNIA ILOŚĆ

Odpowiednio,- zma-, lała tu powaga stanowiska.  firmym sposobem podbudowywania autorytetu opiniodawcy jest informacja nie o osiągnięciach formalnych, lecz rzeczowych, o tym, co kto zro­bił, odkrył, stwierdził, stworzy}/ Na przedstawie­nie tego w programie jest zazwyczaj bardzo mało czasu, nadto’rzecz nastręcza problemy meryto­ryczne, które podobne są do tych, jakie stwarza to, co opiniodawca ma wygłosić przed mikrofo­nem lub kamerą. Skomentowanie dogłębne wcze­śniejszego dzieła, które ugruntowało jego powagę, może być równie trudne, jak przedstawienie peł­nego przewodu myślowego tezy, jaką nam komu­nikuje.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

W PRAKTYCE RADIA I TELEWIZJI

Niełatwo jest dobrze rozwiązać te sprawy, możliwe są tylko rozwiązania lepsze od innych, a do takich należą te, które ujmują rzecz w sposób mało formalny. Reszta zależna jest od ogólnej atmosfery, jaka otacza na przykład naukowców czy kadrę urzędniczą. W praktyce radia i telewizji dominuje pojmowa­nie roli i osobowości opiniodawcy autorytatywne­go, które nazwać by można ascetycznym. Niemal bez wyjątków wypowiadający się są zredukowani do tych swoich funkcji publicznych, stanowiących źródło ich wiedzy czy doświadczeń, jakimi dzielą się ze słuchaczami.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

PRZEKROJONE OSOBOWOŚCI

Wymowne jest, że gdy organi­zuje się wypowiedź wielogłosową, rozmówcy są proszeni o nieużywanie formy „ty”. Te ascetycz­nie przykrojone osobowości i role jakby straszą swoim ograniczonym charakterem, pewną martwo­tą belferstwa. Szczególnie telewizja, bardziej uczu­lona na dramaturgiczne efekty, szuka takich form podawania treści intelektualnych, które łączyć by miały autorytet z widowiskowością. W zasadzie nie ma to zmieniać’ ściśle rozumianych ról opinio­dawców, ma je natomiast zderzać, wprzęgać w dyskusję, w grę, w której są wygrywający i prze­grywający. Oczywiście, nie są to już występy w pojedynkę, lecz w zespołach, rzecz jest przy tym w pewien sposób reżyserowana.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

TURNIEJE OPINII

Przykładem tego: mogą być sesje „Trybunału wyobraźni”, w pewnej mierze programy „Sam na sam”. Na tych turniejach opinii mówi się o sprawach, które zdają się lepiej znosić interwencję reguł przedstawienia, najczęściej o sztuce. Przywykli­śmy, że mówi się o niej błyskotliwie, kapryśnie, przekornie. Jednakże i tu rodzą się wątpliwości. Niektórzy z uczestników – dobierani przecież ze względu na autorytatywność ich opinii – w zbyt wielkiej mierze dają czasem pierwszeństwo zapa­som przed rozważnym doborem argumentów.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

NASUWAJĄCE SIĘ PYTANIE

Na­suwa się więc pytanie, czy ten sposób ożywiania ról opiniodawców nie wchodzi w konflikt z powin­nościami, które są dla tych ról istotne. Inne nasuwają się kwestie, gdy opiniodawcy in­teresują nas ze względu, który nazwałem może trochę zagadkowo rodzajowym, oraz ze względu na gwiazdorstwo. Opiniodawca może być interesu­jący także wtedy, gdy poglądów jego nie uważamy za dojrzałe czy miarodajne dla innych, kiedy są one partykularne, nie wybiegają poza horyzonty zakreślone przez środowisko.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

ZWRÓCENIE UWAGI

  • Uwagę naszą zwraca na siebie wtedy nie meritum owych poglądów  czy nie tylko to — lecz fakt, że są one w przypadku rodzajowym znamienne dla jakiejś kategorii czy grupy ludzi, której ^go^oadający się ma być typowym przykładen^Opiniodawca autorytatywny ma w radiu czy w telewizji osobo­wość zawodową, opiniodawca rodzajowy pasuje przede wszystkim do telewizji; gdyż wyposaża się go w rysy środowiskowej.Członkinie z koła^lospodyń wiejskich, goście na wczasach, obozujący harcerze opowiadający o  swoich sprawach pokazywani są w otoczeniu, które stanowi istotny element, gdyż dostarcza ko­mentarza, osadza poglądy w sytuacji, odnosi je do niej i tym samym objaśnia to w nich, co mogłoby być niezrozumiane czy wydawać się bezzasadne.
Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

ODMIENNA WYPOWIEDŹ

Jest wreszcie jeszcze jedna odmiana wypowiedzi ^ opiniodawczej, której wartość nie musi polegać na uniwersalnej prawdziwości czy miarodajności. Na­zwałem to – wypowiedzią – gwiazdorską. Tu wszystko jest skoncentrowane na osobie wypowia­dającego, która w takich wypadkach poddana jest naszej uwadze, niekiedy nawet od strony swoich mało znaczących cech, upodobań, obyczajów. W świetle znajduje się osobowość prywatna.  Robi się to w przypadku osób bardzo popularnych, za­spokajając ciekawość ludzi, których interesuje, ja­cy są u siebie i dla siebie ci, znani na przykład z ekranu, z książek czy ze stadionów.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

NASZE OCZEKIWANIA

Jeżeli sła­wny pisarz mówi nam wtedy, że nie zaśnie, jeśli nie poczyta do poduszki, nie znaczy to wcale, że tak jest zdrowo ani że należy go naśladować. Powodzenie, jakie mają u słuchaczy wynurzenia ludzi popularnych, podsuwa niekiedy myśl, aby zapraszać ich także wtedy, gdy porusza się sprawy merytorycznie ważne, gdy. feruje się sądy, które złożyć się mają na autorytatywną opinię. Nikt nie wyklucza, rzecz jasna, że z ust takich osób płynąć może. mądrość. Przeciwnie, sława bywa niekiedy nagrodą za mądrość, za intuicję artystyczną, za wysokie umiejętności. Oczekujemy nieraz, że coś z tego się objawi.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn